Czas pisany głosem, pieśń łącząca wieczność

Moja strona blogowa zawiera funkcję pisania głosowego. Nawet ten artykuł piszę teraz, wprowadzając głos za pomocą telefonu komórkowego. W ten sposób AI automatycznie analizuje moje nagranie, wprowadza je do treści, poprawia pisownię i arbitralnie automatycznie przypisuje tytuł, a następnie publikuje.

W rzeczywistości ta funkcja została zaimplementowana w witrynie biznesowej, którą stworzyłem przed opracowaniem tej witryny blogowej, aby móc łatwo pisać dzienniki pracy głosowo, które piszę codziennie. Połączenie tego, co było wtedy i teraz, wymagało znacznej ilości czasu i wysiłku. Powodem, dla którego zadałem sobie trud włączenia tej funkcji, było to, że szczerze mówiąc, na początku chciałem po prostu pisać. Jednak pisząc codziennie dzienniki pracy za pomocą funkcji nagrywania, trochę zmieniłem zdanie.

Teraz możemy używać tak dobrych technologii do pisania, czytania, tworzenia filmów, oglądania filmów i łatwego udostępniania informacji cyfrowych w dowolnym miejscu i czasie. Ale jak to było w dawnych czasach, kiedy trudno było zdobyć nawet kartkę papieru, tysiące lat temu? A jak to było w czasach, gdy nie było nawet pisma? My, ludzie, przez większość czasu, odkąd postawiliśmy stopę na Ziemi, przekazywaliśmy nasze myśli i uczucia ustnie, słowami, głosami. Kiedy dorosły mówił, dzieci słuchały i uczyły się, a kiedy to dziecko dorastało, uczyło znowu swoje dzieci, a potem ich potomstwo, ich potomstwo, ich potomstwo... Odkąd zacząłem pisać za pomocą nagrywania, mogłem przypomnieć sobie naszych przodków z dawnych czasów.

Mówi się, że kiedy Budda przekazywał słowa swoim pierwszym uczniom pod drzewem Bodhi, pierwszymi uczniami były zwierzęta. Budda nie dbał o to, czy jego uczniem jest zwierzę, czy człowiek, i przekazywał słowa w ludzkim języku. To, co powiedział, jest do dziś przekazywane na piśmie, ale nie sądzę, żeby to była prawda. Od tego czasu wielu uczniów aktualizowało, dodawało własne myśli, poprawiało, a wielu ludzi poprawiało i poprawiało, aby uporządkować bardzo dobre treści i przekazywać je do dziś. Jestem ciekawy pierwszych słów Buddy.

Tak czy inaczej, ważne jest to, że zarówno w przeszłości, jak i obecnie ludzie przekazują swoje myśli i uczucia innym za pomocą języka. Technologia tak bardzo się rozwinęła, że spędzamy zbyt dużo czasu na mówieniu w samotności i pisaniu w samotności. Nawet AI konwertuje tekst na mowę, więc zastanawiam się, czy samo wydawanie dźwięków na zewnątrz za pomocą własnej krwi, mięśni i nerwów nie staje się coraz rzadsze. Pisanie głosem, jak się przekonałem, jest bardzo atrakcyjne. To możliwość przekazywania moich myśli i uczuć moim głosem, tak jak robili to nasi przodkowie.